Essay · korte versie

Regeneratieve sociale sculptuur

Kan kunst meer doen dan de ecologische crisis laten zien? Dit essay beschrijft kunst die de stad herstelt: voor wilde bijen, en voor de mensen die er wonen.

Hans Kalliwoda·3 minuten lezen·Lees het origineel (Engels)
Detail van een BeeTotem: nestblok, bloeiende planten en een houten bij
Nestblok en beplanting van een BeeTotem

Veel kunst over klimaat en biodiversiteit wijst het probleem aan. Dit werk gaat verder: het grijpt in. Al dertig jaar, op verschillende continenten, keert dezelfde vraag terug. Kan kunst helpen de levende systemen te herstellen waar wij van afhankelijk zijn, en tegelijk de banden tussen mensen sterker maken?

Van wildernis naar stad

De eerste projecten speelden zich af op afgelegen plekken, waar de spanning tussen natuur en samenleving het scherpst te zien was. Gaandeweg verschoof het werk naar de stad. Dat is geen toeval. Nu insecten, vogels en planten uit het boerenland verdwijnen, wordt de stad een onverwacht toevluchtsoord. Met al haar drukte en tegenstellingen is ze een ecologisch laboratorium geworden.

Sculptuur, leefgebied en ontmoetingsplek

In RefuBees komt dat samen. Een BeeTotem is tegelijk beeldhouwwerk, nestplek, voedselbron en buurtplek. Elke totem is gemaakt voor één soort wilde bij, met de nestplekken, het microklimaat en de inheemse planten die zij nodig heeft. Geen algemene bijvriendelijkheid, maar precisie: gebaseerd op onderzoek naar welke soorten waar voorkomen, en op de landelijke norm Basiskwaliteit Natuur.

Om de totem heen ontstaat iets sociaals. Buren die elkaar anders nooit tegenkomen, zorgen samen voor de totem en de planten. In nieuwbouwwijken bleek een totem al snel een gedeeld middelpunt. En de bij krijgt een oude rol terug: in veel culturen was zij een boodschapper tussen werelden. Nu laat ze zien hoe het met de stad gesteld is.

Een stap verder

Het idee van sociale sculptuur ging ervan uit dat je de samenleving kunt vormen zoals een kunstwerk. Regeneratieve sociale sculptuur gaat een stap verder: de stad ecologisch hervormen, met kunst als bemiddelaar tussen soorten, kennis en bewoners. Niet alleen bewustwording, maar herstel dat je kunt meten. Niet een tijdelijk project, maar blijvende zorg in de buurt.

Zo wordt kunst een vorm van ecologische diplomatie. Ze vertaalt wetenschappelijke urgentie naar iets wat mensen samen kunnen doen, op de grens tussen verval en herstel.

Kernpunten

  • Kunst die niet alleen verbeeldt, maar herstelt: nestplekken, voedsel en meetbaar effect.
  • De stad als toevluchtsoord voor soorten die uit het boerenland verdwijnen.
  • Elke BeeTotem is gemaakt voor één soort wilde bij en haar planten.
  • Samen zorgen verbindt buren, over verschillen in leeftijd en achtergrond heen.
  • Van een tijdelijk kunstproject naar blijvende zorg in de buurt.

Bron: H. Kalliwoda, Regenerative Social Sculpture. The oeuvre of Hans Kalliwoda in an age of ecological thresholds. Essay, Engelstalig.

Van lezen naar planten.

Zoek de bij die bij jouw buurt hoort, en plant haar bloemen.